เสาร์ที่แล้ว วันบิดาแห่งชาติ และบังเอิญเงินเดือน ๆ แรกออกช่วงนั้นพอดี จึงตามใจคนทั้งบ้าน ๑ วันด้วยการเลี้ยงข้าวที่บ้าน ๑ มื้อครับ เป็นเอ็มเค โกลด์ ซึ่งยังไม่มีใครในบ้านเคยไปนั่งกินกัน
ส่วนตัวผมแล้วนับแต่กลับจากออสเตรเลียมา ผมเฉย ๆ กับอาหารแพง ๆ ตามห้างนะครับ ไม่ได้มีความรู้สึกต่อต้าน แต่ก็ไม่ได้ถึงกับว่าอยากกินอะไรนักหนา
อาจจะเพราะว่าตอนอยู่ออสเตรเลีย เห็นทั้งอาหารจีน เกาหลี ญี่ปุ่นขายกันให้เกร่อตามฟู้ดคอร์ดมั้งเลยเฉย ๆ กับอาหารบนห้างบ้านเรา (อาหารฝรั่งเหรอ ไม่มีบนฟู้ดคอร์ดหรอก แต่ว่ามันมีขายเป็นแพ๊คสำเร็จรูปบนซูเปอร์มาร์เก็ตหน่ะ)
แต่ในทางกลับกัน อาหารข้างทางที่แหละคือรสชาตของชีวิตรูปแบบหนึ่ง ผมคิดแบบนั้นนะ
และแน่นอน ก่อนไปกิน บ้านเราก็ไปไหว้พระที่วัดไตรสามัคคีกันครับ และนี่คือที่มาของบล็อกวันนี้
---------------------------------
ที่เมืองแอดิเลด รัฐเซาท์ออสเตรเลีย มีวัดไทยอยู่เพียงแห่งเดียวครับ คือวัดรัตนประทีป ซึ่งตอนไปเห็นครั้งแรก ผมอึ้งครับ (ชาวไทยในแอดิเลดท่านใดยังไม่รู้จัก หรือใครคิดจะไป หรือใครที่อยากดูหน้าตาของวัดไทยผ่านกูเกิ้ลแมปส์ ลิงก์นี้เลยครับ)
ไม่ได้อึ้งว่าสวยอะไร แต่ นี่มันบ้านที่แค่เอาใบเสมามาแปะ ๆ ๆ เท่านั้นเอง ถ้าไม่อาศัยว่ามีคนบอกว่านี่คือวัดไทย และป้ายชื่อวัดภาษาไทยหล่ะก็ คงไม่รู้แน่ ๆ ว่านี่คือวัดไทย
อย่างไรก็ตาม บรรยากาศของวัดไทยที่นี่ กลับมีความเป็นศาสนสถานสูงมาก และเป็นเหมือนจุดนัดพบของคนไทยในแอดิเลดครับ
ผู้คนที่นี่นำเอาอาหารมาถวายพระซึ่งปกติจะจำพรรษากัน ๒ -๕ รูป ซึ่งวิธีการก็ต่างออกไปจากในบ้านเราคือ หลวงพี่จะนั่งแล้วเรานำเอาอาหารไปถวายท่าน แล้วท่านก็จะตักอาหารของเราใส่บาตร คลุก ๆ ๆ แล้วฉันท์ครับ (ไม่ต้องทานเหลาเหมือนลัทธิที่แต่งกายคล้ายพระก็ได้) ส่วนอาหารที่เหลือ ญาติโยมก็นำเอามาแบ่งกันรับประทานครับ ส่วนที่เหลือ ใครจะเอากลับบ้านก็ได้ ไม่ว่ากัน)
ผมหน่ะ ทำอาหารไม่เก่ง ดังนั้นบางครั้งก็อาศัยนำผลไม้ไปถวายแล้วกินข้าวอร่อย ๆ ฝีมือคนไทยด้วยกันเองครับ (อร่อยนะ รสชาตปรุงเพื่อลิ้นคนไทย อร่อยกว่ากินตามร้านแน่นอน)
ความรู้สึกที่ผมมีต่อวัดไทยในแอดิเลดนี้ มันคือความเป็นวัดตามแบบที่เคยเรียนมาในหนังสือสังคมว่า "เป็นศูนย์รวมจิตใจของชุมชน"
สำหรับนักเรียนนอกมือใหม่ในแอดิเลด ที่นี่เป็นจุดหาเพื่อนคนไทย/ความช่วยเหลือจากคนไทยด้วยกันที่ดีเลยหล่ะ แนะนำ ๆ
--------------------------
ที่วัดไตรสามคี ผมคิดว่าที่นี่เป็นวัดที่มีสถาปัตยกรรมที่สวยงามมาก ๆ แต่ทว่ากลับมีอะไรที่ทำให้รู้สึกแปลก ๆ ออกไป
ประการแรก มีตู้เอทีเอ็ม และจุดรับแลกเปลี่ยนสกุลเงินของธนาคาร ซึ่งพอจะอนุมาณได้ว่า นักท่องเที่ยวมีเยอะ
ในมุมมองของนักท่องเที่ยว เขาไม่ได้มาเพราะศรัทธาในพุทธศาสนาอะไรหรอกนะ เขามาเพราะมันคือสถาปัตยกรรมที่ไม่มีในบ้านเขา เหมือน ๆ กับที่เวลาเราคนไทยไปเที่ยวโบส์ทคริสต์นั่นแหละ เราไปเพื่อชื่นชมสถาปัตยกรรม ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับศาสนาเลยสักนิดเดียว
แน่นอน มีสถาปัตยกรรมสวย ๆ แบบนี้ เอามาขายในฐานแหล่งท่องเที่ยวก็ไม่ได้ผิดอะไรหนิ แถมช่วยให้ชาวบ้านมีลู่ทางทำกินด้วยสิ ไม่ว่าจะขายน้ำ อาหาร งานพุทธศิลป์ (ไม่ได้ต่อต้านนะ งานศิลปะเพื่อศาสนานั้น มีปรากฎในทุกลัทธิศาสนาแหละ) เป็นการสร้างรายได้ให้กับชุมชน
ฝรั่งเรายกเว้นไป แล้วเราคนไทยหล่ะ มาทำอะไร ?
จำได้ว่า เคยมีคนมาพูดว่า วัยรุ่นสมัยนี้ไม่ค่อยจะเข้าวัดเข้าวา แล้วถามว่า เข้าวัดไปทำอะไรหล่ะ ?
ไปชมงานศิลปะอันน่าภาคภูมิใจของชาติ ?
ใช่แล้ว ในมุมมองของคนชอบงานศิลป์ สถาปัตยกรรมไทยสวยงามมาก ๆ เลยนะครับ ผมคิดว่างานฝีมือช่างไทยนั้น ละเอียละอออันดับต้น ๆ ของโลกด้วยซ้ำไป
ผมเคยซื้อผ้าพันคอไหมไทยไปฝากป้าฝรั่งข้างบ้าน แกดีใจมาก ๆ (แกชอบผ้าหน่ะ) เห่อใส่ผ้าพันอันนั้นไปทำงานในศาลเสียหลายวันเชียว (แกเป็น Justice of Peace หน่ะ ตำแหน่งนี้บ้านเราไม่มีหรอก แต่ประมาณว่าเป็นทนายพิเศษที่ทำงานเพื่อช่วยเหลือผู้คนในชุมชนหน่ะ)
ว่าแต่ การจะให้เยาชนไปดูงานศิลป์นี่ ต้องบังคับกันด้วยเหรอ?
เข้าวัดไปเพื่อบำรุงพระศาสนา เหรอ ?
หมายถึง แค่การเข้าวัดไปเสียเงินจุดธูปเทียนไหว้รูปหล่อแล้วเดินออก หรือดีขึ้นมาหน่อย มีเสี่ยงเซียมซี (ซึ่งเป็นของลัทธิเต๋า) อย่างนั้นเหรอ ?
หรือหมายถึงการเข้าไปไหว้เทวรูปของศาสนาฮินดู-พราหม์ งั้นเหรอ?
หรือการไปกราบไหว้จานบินเหรอ?
แล้วพระที่ทำหน้าที่เทศนาสั่งสอนธรรมไปอยู่ที่ไหน ?
บรรยากาศของศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านในชุมชนมันอยู่ที่ไหน ?
สุดท้ายแล้ว ผมก็สงสัยว่า เราจะไปวัดที่เป็นพุทธพานิชย์ไปทำไม ? แล้วทำไมเราถึงไม่ส่งเสริมวัดที่เป็นศาสนสถานกัน ?
อย่างไรก็ตาม ผมไม่ได้บอกว่าวัดในบ้านเราไม่ดีไปเสียหมดนะ อย่างน้อย ผมศรัทธาในหลวงพ่ออลงกต วัดพระบาทน้ำพุนะ ปกตินับแต่ผมมาออสเตรเลีย วันเกิดของผม ผมจะเจียดเงินส่วนหนึ่งบริจาคสมทบทุนให้ท่าน ด้วยศรัทธาในสิ่งที่ท่านทำเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยโรคเอดส์
นอกจากนี้ ผมมีโครงการที่จะเจียดเงินเดือนบางส่วนบริจาคสมทบทุนเพื่อช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาส คนพิการด้วยนะ (มีเงินเดือนแล้วหนิ แต่คงต้องค่อย ๆ ขยัยขยายไป ตอนนี้ยังอยู่ในภาวะลูกหนี้อยู่หน่ะ)
ส่วนตัวผมนะ แทนที่จะเอาเงินไปบริจาคเข้าวัด ผมกลับชอบแนวทางของคริสต์ที่ทำเพื่อสังคม ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์มากกว่านะ
edit @ 9 Dec 2009 00:06:14 by Brandy Frisky
