Brandy Frisky

 

 

จะว่าไปแล้ว ผมก็เกิดทันที่จะได้ใช้ฟลอปปีดิสก์ทั้งรุ่น 8 นิ้ว และ 3นิ้วครึ่งเลยนะครับเนี่ย สำหรับผู้ที่เกิดไม่ทันแล้วสงสัยว่าทำไมมันถึงมีแต่ไดร์ฟ C ขึ้นไป A กะ B หายไปไหน ผมขอตอบเลยว่ามันคือไดร์ฟสำหรับฟลอปปี้ดิสก์ทั้งสองขนาดนี้ตามลำดับครับ ซึ่งปัจจุบันนี้ ฟลอปปี้ดิสก์กลายเป็นวัตถุโบราณ เหมาะสำหรับการเก็บเอาไว้ขึ้นหิ้งบูชาที่ถูกแทนทีด้วยทั้ง ซีดี ดีวีดี และทรัมป์ไดร์ฟเรียบร้อยแล้วครับ

 

 

และแน่นอนว่า ผมเกิดมาทันได้เห็นอินเทอร์เน็ตยุคแรก และได้เจอกับ Netscape ซึ่งเป็น เว็บเบราว์เซอร์ ตัวแรก ๆ ของโลกครับ (ตัวแรกคือ โวยวายเว็บ เอ๊ย เวิล์ดไวด์เว็บ ครับ)

 

การเข้ามาของคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตนับว่าสร้างความสะดวกสบายให้กับชีวิตอย่างมาก  โดยเฉพาะการศึกษา จากเดิมสมัยผมเรียนประถม-มัธยม กว่าจะไปยืมหนังสือในห้องสมุดมาอ่านได้สักเล่มนึงนี่ ต้องไปนั่งไล่ค้นหาชื่อหนังสือจากตู้ใบเท่าควายแต่เดี๋ยวนี้ เปิดคอมเข้าเว็บห้องสมุดก็สามารถค้นหาได้แล้ว แถมมีรายการหนังสือโผล่มาให้เลือกเป็นตับ ๆ เลยทีเดียว

 

นอกจากนี้ สมัยที่ผมทำปริญญาโท กูเกิ้ล-สกอลาร์ เป็นอะไรที่ช่วยผมมากเลยทีเดียว สามารถสืบค้นวารสารทางวิชาการ จากทั่วทุกมุมโลกมากองอยู่ตรงหน้าได้ในชั่วพริบตาเดียว (แต่ส่วนใหญ่ต้องจ่ายตังนะ แต่หลาย ๆ ตัว มหาลัยซื้อสถานสมาชิกให้อยู่แล้ว ไม่้ต้องจ่าย) หรือแม้แต่การซื้อของ เรามีทั้งอเมซอนและอีเบ้ พี่พร้อมจะเอาสินค้าจากทั่วทุกมุมโลกมากองอยู่ตรงหน้าเรา

 

แน่นอน ผมใช้บริการอีเบ้ในการซื้อหนังสือ อยู่หลายครั้งเหมือนกันครับ และบางเล่ม ถูกแบบไม่น่าเชื่อด้วยสิ

 

 

หนังสือในภาพข้างบนนี่ ในชั้นหนังสือในออสเตรเลียขายที่เล่มละ AUD 60 แต่ผมสั่งซื้อมาจากอเมริกา (มือสองนะ) ราคาประมาณ AUS 20 (รวมค่าขนส่ง) เองนะครับ

 

-------------------------

 

ข่าวสารในโลกทุกวันนี้ล้วนได้มาง่ายผ่านสายเคเบิลนาม "อินเทอร์เน็ต" ก็จริง แต่ก็เพราะว่ามันได้มาง่ายนี่แหละครับ เลยทำให้เด็กยุคหลัง ๆ ขาดความอดทนครับ และมีความพยายามที่จะค้นหาข้อมูลครับ ซึ่งสังเกตุได้ง่ายมากใน "วิกิพีเดีย:ปุจฉา-วิสัชนา" ซึ่งพวกมักจะมาในรูปแบบ "ทำการบ้านให้หน่อย" ครับ และการบ้านที่ว่า มีตั้งแต่ระดับประถมไปจนถึงมหาวิทยาัลัยเลยนะครับ (ส่วนมากจะมัธยม เด็กประถมพลังเกรียนยังไม่เยอะ ) ส่วนที่จบไปแล้วและเอาการบ้านที่นายสั่งให้ทำมาโยนให้ชาววิกิทำก็มีนะ

 

นอกจากนี้ เห็นทวิตเตอร์ของคุณ Shuu (เก็บค่าโฆษณาแล้ว) แวบ ๆ ด้วยว่ามีคนไปถามในพันถีบด้วยนะว่าจะเอายังไงกับชีวิตตัวเองดี เอากะพี่เขาสิ

 

สำหรับในวิกิพีเดีย สิ่งที่พบได้บ่อย ๆ ก็คือการลอกวิกิพีเดียไปแปะรายงาน (ได้ยินมาว่าแบบนั้น) และเคยมีติ่งหูเข้ามาด่าวิกิพีเดียด้วยครับว่า "ทำไมถึงไม่มีบทความที่ชั้นต้องการให้ลอกย่ะ" เชื่อเขาเลยอยากได้ก็เขียนเองสิครับแม่คุณ เห็น ๆ มาเขียนกันแต่อีดารานักร้อง ไม่บอกให้อาจารย์สั่งให้ทำรายงานประวัติดาราในดวงใจไปเลยซ่ะหล่ะ อันนั้นอ่ะ มีพรึบ!

 

----------------------

 

การมีอินเทอร์เน็ตนี่นับได้ว่าทำให้เราเข้าสู่ยุคแห่งข้อมูลข่าวสารกันอย่างเต็มตัว ทำให้เราสามารถค้นหาข่าวสารข้อมูลอะไรก็ได้ที่เราต้องการ เช่น อเมริกาแม่งโกหกปลิ้นปล้อนกะล่อนตอแหลยังไง เดี๋ยวนี้ เรามีสำนักข่าวจากประเทศที่ไม่ใช่อเมริกันเอาไว้เทียบเคียง เช่น สำนักข่าวอัล-กออิดะห์ของตะวันออกกลาง สำนักข่าวเซ็งเป็ดของจีนเป็นต้น และแ่น่อนว่าแส่มวลเกรียนพวกนี้ บางเจ้าก็เขียนด้วยพลังน้ำชา พลังลึกลับ หรือไม่มีความเป็นกลางมาแต่ต้นอยู่แล้วหน่ะครับ

 

ดังนั้น เราซึ่งเป็นผู้อ่านจำเป็นจะต้องวิเคราะห์ข่าวสารเหล่านี้อย่างระมัดระวังยวดยิ่งครับ

 

นอกจากนี้ บางครั้งเราอาจจะได้รับฟอร์เวิร์ดเมล กองขยะออนไลน์ ซึ่งจะนำพาเอาข่าวสารที่เป็นสิ่งไม่ควรรู้ต่าง ๆ (จากนี้ไปเป็นความเห็นส่วนตัว ไม่ชอบกรุณาอย่าด่า ความเห็นส่วนบุคคล กรุณาใช้วิจารณญาณ)

 

เช่น

• ภาพงี่เง่าแปลก ๆ (ขี้เกียจดู)
• ภาพโป๊ ๆ เปลือย ๆ (แรก ๆ ก็ชอบนะ แต่ดูมาก ๆ แล้วเบื่อหว่ะ)
• บทความปลุกควาย (ไม่ใช่แค่ม็อปเหลือง-แดงหรอกนะ)
• บทความดูแลสุขภาพ (ถ้าจะให้อายุยืนแต่มาห้ามตูกินนั่นนี่ ตูขอตายไวแต่มีความสุขดีกว่าเฟ้ย)
• ข้อความเชิญบริจาคทำบุญ (จนเฟ้ย)
• ข้อความขอความช่วยเหลือ (บางอันเรื่องมันก็ผ่านมาเป็นปีแล้ว ยังจะส่งกันมาอยู่ได้)
• แนะนำร้านอาหาร (อยู่ออสเตรเลีย ไปกินไม่ได้เฟ้ย ว่าแต่ ได้ค่าโฆษณามาเท่าไรหล่ะนั่น)
• ข้อความหลอกลวงต่าง ๆ เช่น ไข่ปลอมจากจีน (สนใจเรื่องต้มตุ๋นเหล่านี้ หาอ่านได้ในวิกิอังกฤษครับ)
• ฯลฯ

โดยส่วนตัวผมแล้ว เวลามีเมลเข้า ผมจะคัดก่อนครับว่า หัวข้อน่าสนใจไหม แต่ส่วนมากที่มีคำว่า FW นำหน้า มันจะได้รับการพิจารณาให้ลงถังขยะก่อนเพื่อนครับ จากนั้นจึงพิจารณาหัวข้อเพื่ออ่านครับ ส่วนจะโละมากน้อย แล้วแต่อารมณ์ครับ เพราะพวกนี้ผมถือว่าไม่จำเป็นต้องรู้ ถ้าไม่ว่างก็ไม่ดู จบประกาศครับ

 

--------------------

 

 อย่างไรก็ตาม เคยเจอบล็อก ๆ นึง พูดถึงเมื่อครั้งทวิตเตอร์ถูกโจมตีเอาไว้ว่า การที่เราพึ่งพาแต่ทวิตเตอร์ซึ่งเป็นเพียงบริษัทเล็ก ๆ จะส่งผลต่อความมั่นคงของข่าวสารครับ

 

เอ่อ พี่ครับ เวอร์ไปรึเปล่า อย่าว่าแต่ผมเกิดมาแต่ยุคที่อินเทอร์เน็ตยังไม่เกิดแล้วอยู่มาได้จนทุกวันนี้เลยครับ ตอนพี่เกิดมา พี่คาบทวิตเตอร์มาเกิดด้วยเหรอครับถึงได้ขาดทวิตเตอร์ไม่ได้

 

---------------------

 

 ผมไม่ได้บอกว่า เราต้องหาแต่ความรู้ใส่หัวตลอดเวลานะครับ คนเราขืนเอาแต่หาเรื่องปวดหัวใส่กลาบตลอดเวลา สุดท้ายคงไม่พ้นได้เป็นสมาชิกโรงพยาบาลบ้าครับ มันต้องมีอะไรผ่อนคลายกันบ้าง ทวิตเตอร์และฟอร์เวิร์ดเมลเองก็จัดว่าเป็นข่าวสารทางเลือกอย่างหนึ่งครับ เพียงแต่ว่า มันไม่เหมือนข้าวที่เราต้องเสพต้องรับรู้มันให้หมดครับ อะไรที่เราไม่รู้ ไม่สนใจ ทิ้ง ๆ ไปมั่งก็ได้ ไม่ต้องไปพยายามให้หมดหรอก เก็บความพยายามเอาไว้กับงานอื่นที่สำคัญกว่าจะดีกว่านะครับ

 

นอกจากนี้ การเล่นทวิตเตอร์ ผมก็พบข้อดีอีกอย่างที่ทำให้เราได้พบกับเพื่อนใหม่ที่จริงจริงแล้ว อาจจะเดินสวนกันบนถนนทุกวันแต่ไม่เคยคิดจะทักทายกันเลยก็ได้ ได้พบปะแลกเปลื่ยนความคิดเห็นกันและกัน

 

นับว่าเป็นเรื่องที่วิเศษไม่น้อยเลย

 

---------------------

 

 สำหรับพวกชอบทวิตยาว ๆ ส่งฟอร์เวิร์ดเมลพร่ำเพรื่อนะครับ ท่านลองนึกดูว่าถ้าทุก ๆ เช้าที่คุณตื่นมา มีคนเอาขยะมากองไว้หน้าบ้านคุณ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นขยะที่กำจัดได้ง่าย แต่บ่อย ๆ เข้า ก็ต้องรำคาญกันบ้างหล่ะ

 

และนั่นแหละครับ ความรู้สึกของคนบางคนครับ แต่ไม่เป็นไรครับ คุณได้รับสิทธิ์ที่จะส่งมา และผู้อื่นก็มีสิทธิ์ที่จะบล็อกคุณเช่นกันครับ ยุติธรรมดีนะครับ (ไม่คิดจะเขียนไปด่าด้วยนะ อารมณ์เสียเปล่า ๆ)

 

สำหรับท่านที่ชอบทวิตอะไรยาว ๆ ผมแนะนำว่า มีเขียนบล็อกแล้วอัปบล็อกให้คนอื่นอ่านจะดีกว่าครับ ผมไม่ฟอลโล ไปสองท่านบนทวิตเตอร์แล้ว เพราะผมมองว่าทวิตของท่านยาว น่ารำคาญ และไม่มีอะไรที่ผมสนใจจนอยากจะติดตามเลยสักนิดครับและนี่ไม่ได้หมายความว่าทวิตของท่านไม่น่าสนใจไปเสียทีเดียเลย ผมแค่ไม่สนใจในเรื่องที่ท่านสนใจก็เท่านั้นแหละครับ

 

ป.ล. มีรายนึงชอบทวิตเรื่องรูปผู้หญิง และมาเที่ยวบรรยายความน่ารักของหญิงคนนั้นคนนี้ ผมขี้เกียจจะเป็นหมาเห่าเครื่องบินด้วยหน่ะครับ ไม่มีอะไรหรอก