Brandy Frisky

เรคเควียมนี้ แด่เพื่อน

 -------------------------------------

เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วหล่ะครับ กับการตายของมัน ไอ้บิ๊ก ปาณรวัฐ กิตติเจริญ หรือบิ๊ก ดีทูบี

พวกคุณ ๆ อาจจะรู้จักเขาในฐานะศิลปินผู้ล่วงลับ ซึ่งมีทั้งแฟนคลับที่ชอบมัน รักมัน และพวกที่ต่อต้าน จงเกลียดจงชังต่อตัวมัน

ไม่ว่าพวกคุณจะมองเขาในแง่มุมใดก็ตาม สำหรับผม ไอ้สัดบิ๊ก มันก็คือ เพื่อนร่วมรุ่นในสายตาผมเสมอมา (เพื่อนในรุ่นผมเขาเรียกกันแบบนี้ อย่าถือสาอะไรผมเลย)

ผมหน่ะ ไม่สนใจหรอกครับว่าใครจะเป็นศิลปินดัง โลกนี้มีดารานักร้องชื่อดังว่าอะไรมั่ง รกกบาล ขี้เกียจจำ เว้นแต่ว่า คน ๆ นั้นจะดัง มีชื่อเสียงอย่างมากจริงจริง หรอไม่ผมก็ชอบผลงานของเขามาก ๆ จนจำได้ไปเอง และผมก็ไม่เคยรู้เลยว่า บิ๊ก ดีทูบี คือไอ้บิ๊กเพื่อนร่วมรุ่นผมเองจนช่วงที่มันใกล้จะพบเคราะห์

เรื่องของเรื่อง เพื่อนผมที่เป็นแฟนวงมันมาถามครับ

เพื่อน: "เฮ้ย มึงจบ รร นี้ใช่ป่ะ"

ผม: "เออ"

เพื่อน: "งี้ มึงก็รุ่นเดียวกะไอ้บิ๊กอ่ะดิ"

ผม: "บิ๊กไหนวะสัด"

เพื่อน: "บิ๊ก ดีทูบีไง"

ผม: "ใครวะสัด"

เพื่อน: "ห่วย"

ไอ้บิ๊กสมัยเรียนด้วยกัน ประถม-มัธยมต้น มันไม่ใช่คนเด่นคนดังอะไรเลย วันงานโรงเรียน มันก็เป็นแค่ตัวประกอบ ในสังคมในรุ่น มันก็เป็นเหมือนตัวประกอบ ไม่ได้เป็นคนที่เด่นดังดีเด่อะไรเลย แต่เรื่องแบบนี้ ใครมันจะไปรู้หล่ะครับ คนที่มีประวัติช่วงต้นของชีวิตธรรมดา ๆ แต่มาเด่นดังเอาภายหลังก็เยอะ อย่างอับบารฮัม ลินคอน เองก็เป็นเช่นนี้ (และพี่แกคือประธานาธิบดีที่ดีที่สุดคนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา)

ตอนที่มันดัง เพื่อนในรุ่นก็เริ่มพูดถึงมันบ้าง แต่เพราะคนที่สนิท ๆ กะมันคือพวกห้องสี่ ซึ่งพวกนั้นพูดว่า "เฮ้ย ไอ้เหี้ยบิ๊กเดี๋ยวนี้แม่งหยิ่งหว่ะสัด" อะไรทำนองนั้น

แต่สุดท้าย ตอนที่มันประสบเคราะห์ เพื่อน ๆ ในรุ่นก็ลงขันกันจ่ายเงินช่วยมันกันอยู่ดี ยังไง ๆ พวกเราก็ยังเห็นมันเป็นเพื่อนอยู่ดี

ตอนมันตาย ผมไม่รู้หรอกว่าใครคิดยังไง รู้แต่ว่าตัวเองใจหาย "อ้าว สัด กูเพิ่งจะ ๒๕ เอง แต่เพื่อนกูมาตายไปอีกคนแล้วหรือเนี่ย" (ก่อนนี้เคยมีเพื่อนผมคนนึง มันตายเพราะเจอสิบล้อเสยเอาหน่ะครับ)

แน่นอน บทความล้อดีทูบีในไร้สาระนุกรมนั้นมี และผมก็บางคนก็เข้ามาล้อเลียนการตายของเพื่อนผมด้วยความรู้สึกสะใจ ผมไม่สนใจหรอกครับว่าอะไร แต่สิ่งที่ผมคิดก็คือ "ไอ้เหี้ย นั่นเพื่อนกูนะ" "ไอ้สัด คนเขาตายนะเว้ย ให้เกียรติผู้ตายมั่งสิ" และโชคดีที่ขาประจำไร้สาระนุกรมเองก็ไม่เอาด้วยเท่าไร (ตอนนั้นผมยังมาใหม่ ไม่ใช่ผู้ดูแลอย่างในปัจจุบัน) สิ่งที่ผมทำได้คือเพียง เขียนความรู้สึกของผมถึงมันในหน้าพูดคุยของบทความ

ต่อมา เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ผมเริ่มเป็นที่ยอมรับในไร้สาระนุกรมมากขึ้นเรื่อย ๆ และไร้สาระนุกรมเองก็พยายามปรับปรุงตัวเองอยู่ตลอดเวลา จนในที่สุด เมื่อครั้งไมเคิล แจคสันเสียชีวิต มีหลายคนที่พยายามจะทำให้การตายของเขาเป็นเรื่องตลก ซึ่งมันก็ทำให้ผมนึกถึงไอ้บิ๊กอีกครั้ง และผมทราบดีครับ ในสายตาของใครบางคน นี่ไม่ตลกเลยสักนิด

 ปัจจุบัน นโยบายของไร้สาระนุกรมระบุเอาไว้อย่างชัดเจนครับ  "การล้อเลียนคนที่เสียชีวิตไปแล้ว ไร้สาระนุกรมเห็นว่า การตายเป็นเรื่องน่าเศร้า และเราควรให้เกียรติผู้ตาย การนำการตายของบุคคลมาล้อเลียนจึงไม่เป็นที่ยอมรับ ไม่ว่าบุคคลนั้นจะเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงหรือไม่ก็ตาม"

สุดท้ายนี้ ไม่ว่าดวงวิญญาณของไอ้บิ๊กจะไปอยู่ที่ไหนก็ช่าง "ขอให้มึงได้อยู่อย่างสงบสุขนะเพื่อน"

edit @ 17 Aug 2009 00:48:29 by Brandy Frisky